Το σπίτι που ευφραίνονται
Από: Ανώνυμος
Ο Μπόμπος με τον πατέρα του, είχαν πάει βόλτα στην πόλη. Ο Μπόμπος, ήταν μικρός και ρωτούσε συνέχεια τον μπαμπά του για τα διάφορα που έβλεπε.
— "Μπαμπά, τι είναι αυτό;"
— "Νοσοκομείο είναι παιδί μου", του απαντούσε ο μπαμπάς του.
— "Μπαμπά, τι είναι εκείνο;"
— "Σχολείο είναι παιδί μου."
Κάποια στιγμή, πέρασαν και από ένα οίκο ανοχής.
— "Μπαμπά τι είναι αυτό;", ρωτάει ο μικρός.
— "Αυτό, είναι το σπίτι που ευφραίνονται".
Την άλλη μέρα ο Μπόμπος το σκάει από το σπίτι του και πάει στον οίκο ανοχής. Μπαίνει μέσα και λέει:
— Ήρθα να ευφρανθώ!!
— Όχι, είσαι μικρός του απαντάει η υπάλληλος.
— Όχι δεν φεύγω, λέει ο Μπόμπος.
— Καλά, του λέει αυτή, θέλεις μια φέτα με μέλι;
— Θέλω, λέει αυτός και την τρώει.
— Αλλη θες;
— Θέλω!!
— Τρίτη θέλεις;;
— Θέλω, λέει ο Μπόμπος όμως δεν μπόρεσε να την φάει και γλύφει μόνο το μέλι. Στο μεταξύ ο πατέρας του είχε τρελαθεί να τον ψάχνει. Στο τέλος τον βρίσκει έξω από τον οίκο ανοχής.
— Μπόμπο!! Τι έκανες εκεί μέσα;;
Και ο Μπόμπος:
— Πατέρα, τις δύο τις κατάφερα! Την τρίτη... της πάτησα ένα γλείψιμο!!!
