ω θεέ μου, τελειώνω, σβήνω!
Από: Ανώνυμος
Μια μέρα ο Γιαννάκης είδε τη μητέρα του με τα βυζιά έξω και...
— Μαμά, μαμά, τι είναι αυτά; ρώτησε.
_ Αυτά, γιόκα μου, είναι σωσίβια. Όταν πεθαίνεις, φουσκώνουν και σε ανεβάζουν στον παράδεισο.
Όσο απίθανο κι αν φαίνεται, ο μικρός Γιαννάκης την πίστεψε (κατά μάνα, κατά κύρη, δε λέμε;) Σε κάνα-δυο μέρες όμως τρέχει στη μάνα του και φωνάζει:
— Μαμά, μαμά, έλα γρήγορα. Πεθαίνει η θεία Λίζα
— Τι έκανε, λέει; βάζει τις φωνές και η μαμά.
— Είναι στο υπόστεγο του κήπου, ξαπλωμένη κάτω, και τα δυο της μπαλόνια είναι έξω, ο μπαμπάς τα φουσκώνει και η θεία φωνάζει: «ω θεέ μου, ω θεέ μου, τελειώνω, σβήνω!»
