Αρχιδολογία

Ως γνωστό οι ελληνικές λέξεις έχουν τη ρίζα τους στην αρχαία ή στην καθαρεύουσα. Το γνωστό μας αρχίδι λοιπόν προέρχεται από τον όρχεο του οποίου το υποκοριστικό είναι ορχίδιον από το οποίο προήλθε ακολούθως το αρχίδιον για να καταλήξει στο κοινό μας ΑΡΧΙΔΙ.
Ακολούθως η χρήση της λέξης αρχίδι από την πλούσια ελληνική γλώσσα, πέρα από το βάρος που το ίδιο ως όργανο του γεννητικού συστήματος έχει, του έδωσε επί πλέον βαρύτητα τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά.
Το χρησιμοποιεί κατ΄αρχή ως βρισιά:<>
Για να υποτιμήσει την άποψη του άλλου:<>
Και πάλι για να βρίσει:<>
Για να δηλώσει περιφρόνηση για κάποιον που συνάντησε:<>
Ώς βιβλίο μητρώου ή δημοτολογίου: <>
Ώς δηλωτικό δειλίας:<>
Ώς δηλωτικό θάρρους ή ανδρισμού:<>
Περισσότερου ανδρισμού:<>
Για να δηλώσει κυριαρχία στον άλλο:<>
Για να δηλώσει δουλοπρεπισμό ή παράκληση : <>
Για να ειρωνευτεί τη ν έπαρση του άλλου:<>
Για να δείξει ότι δε φοβάται τις απειλές του άλλου:<>
Έκανε και λογοπαίγνια του τύπου Αρχιδιδάσκαλος, Αρχιδιάκος,κ.ά.
Μίλησε και αλληγορικά για κάποιο δειλό: <>
Τα έβαλε στο τέλος της πρότασης για να δώσει επιπλέον κύρος σε κάποιον:<>
Τα έβαλε όμως και στην αρχή και του αφαίρεσε κύρος:<>
Για τον εργατικό:<>
αλλά και για τον τεμπέλη :
<>